Pasko Na!!!

Merry Christmas and Happy New Year

Emo Mode…

Pasensya na kayo kung hindi ako nakakapasyal sa blog nyo, Emo mode muna ang lolo nyo, tsaka medyo busy na naman, alam nyo na Year End na naman, hayaan nyo papasyal pasyal ako sa blog nyo kapag may oras na…

…and i will love you still

Isang taon na kami ng aking honey bunch, sugar punch, pampiyam-piyam. Ang sarap sa pakiramdam lalo na nung malaman ko na may nagmamahal sa akin, kahit na may pagkakataong madalas kaming nag-aaway sa telepono pero nababalewala yun lahat basta magkasama na kami ulit at naglalambingan. Nakakakilig kapag sinasabihan nya ako ng: “I love you and I miss you so much baby” sabay beautiful eyes, ako naman ngingiti lang agad, laglag na ang brief sa kilig. hehehehe… Nakakataba ng puso kapag may biglang hahalik sa akin at biglang yayakap ng mahigpit kahit walang dahilan. Hay… ang sarap talagang maglakad lalo na at magkahawak kami ng kamay.

Isang Taon-Noon at Ngayon

Sa mga tulad nating blogista, pangkaraniwan ng tanong sa atin ang: “bakit ka nagboblog?”. Simple lang naman ang sagot natin don di ba, para mapagyaman ang ating talentong mag-isip, magkwento, at magsulat ng ibat-ibang istoriya ng ating buhay sa loob ng mundo.

Isang taon na ang nakalipas ng magsimula akong magblog. Mangaliw at magbigay ng informasyon naman ang gusto kong ipahatid sa mga mambabasa noon, hanggang ngayon.

Happy Birthday Alvin

Dahil birhtday ng blog ko ngayon, pag-usapan natin ang mga tungkol sa mga birthday…

Hindi kami mayaman pero noong bata ako taon-taon ng kaarawan ko ay merong cake, nahinto lang yun nung high school nako. Syempre hindi naman yun yung mga mamahaling cake, alam mo yung basta masabi lang na merong dekorasyon sa lamesa at may hihipang kandila bukod sa pansit at sopas na karaniwan kong handa. Kung ano-ano lang na tipikal na handa ng isang bata sa probinsya.

Livingstain’s Birthday

Naniniwala ka bang kaya mong lumipad? Siguro isa iyong hindi makatotohanang bagay, pero dapat nating tandaan na walang imposible sa taong naniniwala sa kanyang kakayahang sumubok, madapa, masugatan, hanggang marating niya ang kanyang inaasam na tagumpay.

MANGKUKULAM

Matagal na panahon na ang nakakaraan ng mabuhay sila sa mundo, mga pinaniniwalaang kampon ng kadiliman, nagtataglay ng itim na kapangyarihan na ginagamit nila upang magpahirap ng iba. Sila ang tinatawag na MANGKUKULAM… iniiwasan, kinatatakutan, pinangingilagan.

Kaluluwa Kaming Dakma

Maganda ang tanawin sa aming barangay tuwing araw ng mga patay, madalas kasi ay nasisiuwian ang mga kababaryo ko na nagtatrabaho sa malalayong lugar. Sa araw na iyon, maraming tao ang naglipana sa kalsada na animo’y isang fiesta, karamihan sa kanila ay may dalang kandila, bulaklak, niyog, malagkit na bigas, matamis sa bao, kudkuran, o kaya naman ay kamoteng kahoy na gagamitin sa pag-gawa ng sari-saring puto at kakanin. Ilang araw na lang, heksayted na akong makita muli ang mga ganitong mga eksena…

Ang Puno Ng Saging… Bow…

Ang puno ng saging na ubod ng tayog
Kaysarap pagmasdan, lalo na’t may hamog
Ito ay makikita sa aming likod,
Tinanim ni ama upang gawing bakod.

Mother’s Day

Alam ko nagkatawan tao si Mama Mary sa pamamagitan mo

I’m very thankful because you are my mother

“I love you so much Mama”