Noong ikatlong linggo ko sa bansang ito, nagkaroon na ako ng trabaho, sa tindahan ng mga mamahaling camera at iba pang elektroniks sa Lucky Plaza, pero sa opisina ako nadistino na medyo malayo sa nasabing lugar, lugar kung saan pinamumugaran at tagpuan ng mga kapamilya nating Pilipino.
Lahat ng kasama ko ay tsekwa, ako lang ang noypi, kaso pag dating sa trabaho medyo masunget sila, kapag minsang naipaliwanag na sayo wag mo ng uliting itanong dahil maaawa ka lang sa sarili mo sa maaring reaksyon nila, yung kulang na lang sabihin sayo na ang bobo bobo mo sabay buntong hininga. Akala ko nga ako lang ang ginaganon pero ugali na pala nila yun kaya sige ok na lang, isa pa pag kainan at uwian na, parang nagbabago sila ng anyo at bumabalik na sa pagiging tao. Mabait naman sila sa totoong buhay, tumatawa din at minsan nagbibiro.
Akala ko ayos na ang lahat, na pwedi ng magparty party, kaso hindi naapprovan ng Govenment nila (MOM) ang permit ko (spass) dahil na din sa pagkakamali ng nag key-in ng application ko, nagpunta pa kami sa MOM para linawin ang lahat sa pag-asang pwedi pang masulusyunan sa pamamagitan ng appeal. Kaso hindi na din pwede, kaya ayon balik na naman ako sa simula.Nagsorry naman sakin yung nagkamali, kaya kahit na nanghihinayang ako, magaan pa din sa loob. Siguro nga hindi para sa akin. Sabi ng may-ari bumalik daw ako after 3 month kung wala pa din akong trabaho at gagawan nya ng paraan.
Sa isang linggo kong pinasok, siguro ay kumita naman ako ng mahigit isang buwan kong sweldo sa Pinas, malaking tulong na din kahit papaano.
Medyo natatakot na din ako dahil unti unti ng nauubos ang mga araw ko dito, kailangan magkatrabaho na sa lalong madaling panahon. Lagi kong dasal “Diyos ko ikaw ang nakakaalam ng mas mabuti para sa akin, dalhin mo po ako at ihanda sa lugar kung saan ako nararapat. Ang lahat ng ito ay ipinagpapaubaya ko sa iyo, iaalay at ipagpapasalamat habang buhay. Amen”
Lagi akong naniniwala na may magandang balitang dadating. Nandito na ako, wala na akong panahon para mawalan ng lakas ng loob, laban lang ng laban dahil umaasa akong sa bandang huli, muli akong magtatagumpay.