About A Living Stain

Isang Taon-Noon at Ngayon

Nobyembre 10, 2009 · Mga Puna

Sa mga tulad nating blogista, pangkaraniwan ng tanong sa atin ang: “bakit ka nagboblog?”. Simple lang naman ang sagot natin don di ba, para mapagyaman ang ating talentong mag-isip, magkwento, at magsulat ng ibat-ibang istoriya ng ating buhay sa loob ng mundo.

Isang taon na ang nakalipas ng magsimula akong magblog. Mangaliw at magbigay ng informasyon naman ang gusto kong ipahatid sa mga mambabasa noon, hanggang ngayon.

Noon hindi basta-basta ang kalakaran, kapag mahaba ang blog mo, asahan mong “love et at nice blog” lang ang makakamit mo. Oo, mahaba akong magblog noon, akala ko kasi mahirap mag kwento kung hindi puno ang detalye, akala ko kasi, hindi gaganda ang obra kung hindi gagamitan ng mabubulaklak na salita. Tama nga naman, walang mali sa pagboblog pero kung gusto mo ng maraming tagahanga, kailangan mong umisip ng paraan para hindi mainip ang iyong mga mambabasa. Nasa internet kasi tayo at literal na isang click lang-maari ng malipat sa iba ang atensyon ng bisita mo.

Hindi ko pinopromote and short blogging, kanya-kanyang pamamaraan yan, ang sa akin lang ay yung tingin kong mas ok, pero sabi ko nga: Kanya-kanya yan.

Sa loob ng isang taon naranasan kong magkaroon ng mahigit sandaang comments. Naging batayan ko yun para sabihing sikat na ako, hanggang nilunod ko na ang sarili ko sa kalokohang ako rin ang lumikha, sa pag-aakalang kilala ako ng lahat, sa paniniwalang patuloy lang na dadami ng dadami ang mga taga subaybay ko. Hanggang sa kung anong bilis nilang dumating ay syang bilis din nilang nawala. Hanggang sa napraning na ako, parang isang artistang nawalan ng karir at nagpasyang magsara muna panandalian. Sa aspetong ito, nakakatawang sabihing: Huwag ninyo akong tutularan, at huwag ikintal sa isip ang salitang kasikatan.

Noong nagsara ako, ang plano ko ay pagtagalin iyon ng isang buwan, pero paksyet, tatlong araw pa lang kung ano-ano ng ideya ang naglalaro sa isip ko na nagsasabing kailangan ko ng sumulat. Ayon saktong apat na araw balik blog na naman, pero hindi na gaya ng dati, marami na akong binago sa ugali ko, at bumalik na ako sa una kong adhikaing-mangaliw at magbigay informasyon.

Yan na rin siguro ang munting sikreto kung bakit tumagal ako ng isang taon. Pero ano ba naman yung isang taon kumpara sa iba, ang mahalaga:

“nandito pa rin ako nagkukwento sa inyo”

DSC00902

→ 74 Mga PunaMga Kategoriya: Uncategorized

Happy Birthday Alvin

Nobyembre 7, 2009 · Mga Puna

Dahil birhtday ng blog ko ngayon, pag-usapan natin ang mga tungkol sa mga birthday…

Hindi kami mayaman pero noong bata ako taon-taon ng kaarawan ko ay merong cake, nahinto lang yun nung high school nako. Syempre hindi naman yun yung mga mamahaling cake, alam mo yung basta masabi lang na merong dekorasyon sa lamesa at may hihipang kandila bukod sa pansit at sopas na karaniwan kong handa. Kung ano-ano lang na tipikal na handa ng isang bata sa probinsya.

Patuloy na basahin ang →

→ 116 Mga PunaMga Kategoriya: Uncategorized

Livingstain’s Birthday

Nobyembre 4, 2009 · Mga Puna

Naniniwala ka bang kaya mong lumipad? Siguro isa iyong hindi makatotohanang bagay, pero dapat nating tandaan na walang imposible sa taong naniniwala sa kanyang kakayahang sumubok, madapa, masugatan, hanggang marating niya ang kanyang inaasam na tagumpay.

Patuloy na basahin ang →

→ 121 Mga PunaMga Kategoriya: Uncategorized

MANGKUKULAM

Oktubre 29, 2009 · Mga Puna

Matagal na panahon na ang nakakaraan ng mabuhay sila sa mundo, mga pinaniniwalaang kampon ng kadiliman, nagtataglay ng itim na kapangyarihan na ginagamit nila upang magpahirap ng iba. Sila ang tinatawag na MANGKUKULAM… iniiwasan, kinatatakutan, pinangingilagan.

Patuloy na basahin ang →

→ 101 Mga PunaMga Kategoriya: Uncategorized

Kaluluwa Kaming Dakma

Oktubre 26, 2009 · Mga Puna

Maganda ang tanawin sa aming barangay tuwing araw ng mga patay, madalas kasi ay nasisiuwian ang mga kababaryo ko na nagtatrabaho sa malalayong lugar. Sa araw na iyon, maraming tao ang naglipana sa kalsada na animo’y isang fiesta, karamihan sa kanila ay may dalang kandila, bulaklak, niyog, malagkit na bigas, matamis sa bao, kudkuran, o kaya naman ay kamoteng kahoy na gagamitin sa pag-gawa ng sari-saring puto at kakanin. Ilang araw na lang, heksayted na akong makita muli ang mga ganitong mga eksena…

Patuloy na basahin ang →

→ 110 Mga PunaMga Kategoriya: Uncategorized

Ang Puno Ng Saging… Bow…

Oktubre 21, 2009 · Mga Puna

Ang puno ng saging na ubod ng tayog
Kaysarap pagmasdan, lalo na’t may hamog
Ito ay makikita sa aming likod,
Tinanim ni ama upang gawing bakod.

Patuloy na basahin ang →

→ 104 Mga PunaMga Kategoriya: Uncategorized

Mother’s Day

Oktubre 13, 2009 · Mga Puna

GEDC1998

Alam ko nagkatawan tao si Mama Mary sa pamamagitan mo

I’m very thankful because you are my mother

“I love you so much Mama”

→ 130 Mga PunaMga Kategoriya: Uncategorized

Ang Sintemyento Ni Doggie

Setyembre 28, 2009 · Mga Puna

GEDC1733Noong nakaraang linggo habang nagpapagaling ako ng aking bagang ay naisipan kong lumayo muna sa mga tao sa aming bahay upang maiwasan ang usapan at tawanan na makakaapekto sa aking sugat. Minabuti ko munang pumunta sa aming bukid para makalanghap ng sariwang hangin at makapagbasa ng mga paborito kong kwentong pambata.

 

 

  Patuloy na basahin ang →

→ 147 Mga PunaMga Kategoriya: Uncategorized

Pro Abortion Zone

Setyembre 23, 2009 · Mga Puna

Natatandaan nyo pa ba ang post ko tungkol sa aking mga wisdom tooth?

lunapic-xray-ipin1

Nitong nakaraang sabado, umuwi ako sa Nueva Ecija upang ipaabort ang isa sa apat kong wisdom teeth (anong tagalog ng wisdom tooth?). Medyo kinakabahan ako kasi 1st time kong tatanggalan ng ipin. Akala ko nga sabay sabay sila pero hindi daw pala pwedi ang ganon kailangan isa isa lang.

Patuloy na basahin ang →

→ 128 Mga PunaMga Kategoriya: Uncategorized

Maiba Lang (by request)

Setyembre 18, 2009 · Mga Puna

→ 123 Mga PunaMga Kategoriya: Uncategorized